/กระต่ายตัวจริงตัวปลอม 真假小白兔

กระต่ายตัวจริงตัวปลอม 真假小白兔

กระต่ายน้อยเป็นเถ้าแก่แล้ว มันเปิดร้านขายหัวผักกาด แต่เจ้าสุนัขจิ้งจอกก็เกิดความอิจฉาอย่างมาก “ ฮึ่ม! ฉันจะแปลงร่างเป็นกระต่าย” ว่าแล้วมันก็ร่ายเวทย์มนตร์ “โอม หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เพี้ยง! ” สุนัขจิ้งจอกก็แปลงร่างเป็นกระต่ายน้อยสีขาวปุกปุย
รุ่งเช้า กระต่ายขาวตัวหนึ่งกระโดดโลดเต้นมาถึงที่ร้าน พอกระต่ายลูกน้องขนเทาเห็นเข้าก็ถึงกับตกตะลึง เมื่อตะกี้เถ้าแก่กระต่ายขาวเพิ่งจะเข้าไป ทำไมถึงมีเถ้าแก่กระต่ายขาวมาอีกตัวล่ะเนี่ย
พอเถ้าแก่กระต่ายขาวที่อยู่ในร้านเดินออกมาดู ก็อุทานด้วยความตกใจ “เจ้าคือ…..”
กระต่ายขาวที่อยู่ข้างนอกก็ตะโกนร้องเหมือนกัน “ฉันเป็นเถ้าแก่ร้านนี้ แล้วเจ้าล่ะเป็นใคร”
“ก็เห็นกันอยู่ว่าฉันเป็นเถ้าแก่ แกนั่นแหละเป็นใคร ”
กระต่ายขาวทั้งสองตัวก็เถียงกันยกใหญ่ พวกกระต่ายเทาลูกน้องก็พากันเดินมาดู
ดูซ้ายที ดูขวาที แยกไม่ออกเลยจริงๆว่าตัวไหนเป็นเถ้าแก่
ผู้พิพากษาหมีใหญ่เดินมาถึง ก็เลยเอาหญ้ามัดหนึ่งวางไว้หน้ากระต่ายทั้งสอง พวกมันก็รีบกินหญ้าจนหมด ผู้พิพากษาหมีใหญ่ก็เอาเนื้อวางไว้ที่หน้าพวกมันทั้งสองอีก คราวนี้กระต่ายทั้งสองขมวดคิ้วบอกว่า “ไม่เอา ไม่กิน” ผู้พิพากษาหมีใหญ่ก็เดินดูกระต่ายทั้งสอง ดูแล้วดูอีก ก็เกาหัว ทำไมถึงแยกไม่ออกเลยล่ะ ว่าตัวไหนตัวจริง ตัวไหนตัวปลอม แล้วจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย
พอแม่กระต่ายมาถึง กระต่ายขาวทั้งสองก็วิ่งไปเรียกแม่ แล้วก็ยื้อแย่งกันบอกแม่ว่า หนูเป็นลูกแม่นะ หนูเป็นลูกแม่จริงๆ
แม่กระต่ายก็ดูตัวหนึ่ง แล้วก็ดูอีกตัวหนึ่ง ก็ส่ายหัว เอ๊ะ! แปลกจัง อ้อ!ลูกกระต่ายน้อยของฉันมีรอยแผลเป็นที่หางด้วยล่ะ
พอไปตรวจดูอย่างละเอียดอีกที กระต่ายทั้งสองก็มีรอยแผลเป็นเหมือนกันทั้งคู่ แย่ล่ะคราวนี้ แม่กระต่ายคิดไปคิดมา โอ้ย! ทันใดนั้นแม่กระต่ายก็เอามือกุมท้อง โอ๊ยๆ ๆ ปวดท้องจังเลย โอ้ย ๆ
แม่กระต่ายปวดท้องจนตัวงอ
“แม่จ๋า แม่เป็นอะไรเหรอ กระต่ายขาวตัวจริงน้ำตาไหลพรากประคองแม่ขึ้นมา แล้วก็เรียกให้คนช่วย รีบเรียกรถพยาบาลเร็วเข้า เร็วๆเข้า ”
กระต่ายขาวตัวปลอม ปากก็ร้องเรียก แม่จ๋า แม่จ๋า แต่เสียงร้องก็ไม่ได้ตกอกตกใจอะไร
ทันใดนั้น แม่กระต่ายก็ลุกขึ้นยืน แล้วก็กอดลูกระต่ายตัวจริงเอาไว้ บอกว่า “ฉันแยกออกแล้ว เจ้านี่แหละที่เป็นลูกของแม่ เป็นลูกกระต่ายขาวของแม่จริงๆ”
ลูกกระต่ายตัวจริงก็หัวเราะออกมา ในที่สุด แม่ก็ดูออกแล้วว่าหนูเป็นลูกของแม่ตัวจริง
กระต่ายขาวตัวปลอมพอเห็นว่าแม่กระต่ายดีขึ้นเหมือนไม่ได้เป็นอะไร ก็ถึงกับตกตะลึง จึงรู้ว่าตัวเองโดนหลอก ก็เลยส่ายหัว แปลงกลับร่างเดิมเป็นสุนัขจิ้งจอกเดินหนีไป
ผู้พิพากษาหมีใหญ่ก็หัวเราะขึ้นมา “แม่กระต่าย เจ้านี่ฉลาดเหลือเกินนะ”
แม่กระต่ายหัวเราะชอบใจ ลูกกระต่ายขาวก็หัวเราะอย่างมีความสุข

小白兔当了萝卜店的经理。小狐狸很羡慕:”哼,我要变成小白兔!”于是, 他念起咒语:”一二三四五六,狐狸变成小白兔。”嘿!小狐狸变成了一只小白兔了。
早晨,一只小白兔一蹦一跳来到萝卜店。店里的小灰兔一见,惊叫起来:”咦?小白兔经理刚进去,怎么又来了一个小白兔经理呢?”
里面的小白兔走出来一瞧,大叫:”你是……”
外面的小白兔也大叫:”我是这里的经理,你是谁?”
“明明我是经理,你是谁?”
两只小白兔吵起来。小灰兔们左看看右看看,全愣住了,实在分不出谁是真的小白兔经理。
熊法宫来了,先在他俩面前放两捆青草,两只小白兔很快吃完了青草。熊法官又在他们面前放了两块肉,两只小白兔都皱着眉头:”不吃不吃!”熊法宫看看这个,又看看那个,怎么也看不出真假,急得直搔头:这可怎么办?
兔妈妈来了,两只小白兔一齐叫:”妈妈,我是你的孩子。”
兔妈妈看看这个,又看看那个,摇摇头:”咦,真怪!唔,我的孩子尾巴上有个伤疤。”
可仔细一看,两只小白兔尾巴上都有伤疤。这可怪了!兔妈妈想了想,忽然捂着肚子叫起来:”哎哟,哎哟,我的肚子疼!哎哟,哎哟!”兔妈妈疼得弯下了腰。
“妈妈,你怎么啦?”一只小白兔眼泪都流出来了,扑上来扶着兔妈妈,一边大叫:”快,快去叫救护车,快!快!”
另一只小白兔虽然也在叫”妈妈妈妈”,声音却一点不急。
兔妈妈猛然站起来,一把抱住扑上来的小白兔,说:”我分出来了,你才是我的孩子——真正的小白兔!”
小白兔笑了:”妈妈,你到底认出自己的孩子了!”
另一只小白兔见兔妈妈忽然好了,愣了一愣,才明白自己上了当。只好摇身一变,变成狐狸溜走了。
熊法官笑了:”兔妈妈,你真聪明!”
兔妈妈笑了,小白兔也笑了。

ผู้เขียน Yi Ming(ไม่ปรากฏนามผู้แต่ง)
แปลและเรียบเรียง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.เมชฌ สอดส่องกฤษ