/สู้กับหมาป่าด้วยเชาว์ปัญญา 智斗大灰狼

สู้กับหมาป่าด้วยเชาว์ปัญญา 智斗大灰狼

คืนวันหนึ่ง หมาป่าตัวหนึ่งเดินวนเวียนอยู่ในป่า เดินไปเหยียบดอกลำโพงเข้า ดอกลำโพงได้กลิ่นหมาป่า ก็รีบแปลงกายเป็นดอกลำโพงที่ส่งเสียงได้ แล้วตะโกนลั่นว่า
“หมาป่ามาแล้ว หมาป่ามาแล้ว”
สัตว์ป่าที่อาศัยอยู่ในป่าทั้งหลาย เจ้ากระต่ายน้อย เจ้าหมีจอมเปิ่น เจ้าหมาน้อยแสนซน เจ้าช้างเป่าแตร เจ้าเม่นขนแหลม เจ้าแกะขาว พอได้ยินว่า หมาป่ามาแล้วก็ดีใจกันใหญ่
หมาป่าแอบเดินลับๆล่อๆ ไปจนถึงหน้าต่างบ้านหลังหนึ่ง แล้วก็ชะโงกหัวมองเข้าไปในบ้าน เห็นเสือตัวเล็กตัวใหญ่กางกรงเล็บ แยกเขี้ยว ส่งเสียงคำราม หมาป่าเห็นดังนั้นก็ถึงกับเหงื่อตกจนอุทานออกมา “ตายละวา นี่เป็นบ้านราชาเสือ เข้าไม่ได้ ” ว่าแล้วเจ้าหมาป่าก็รีบเดินหนีไป
“ฮิ ฮิ ฮิ” กระต่ายน้อยกระโดดออกมาจากตู้เสื้อผ้า ยิ้มให้กับเสือตัวเล็กที่อยู่เต็มห้อง ที่แท้ เสือที่อยู่เต็มกำแพงห้องเป็นฝีมือวาดของเจ้ากระต่ายน้อยนี่เอง เสือตัวใหญ่บนกำแพงอีกข้าง ก็ใช้แว่นขยายส่องให้ใหญ่ขึ้น เพลง “เพลงเสือตัวลาย” ที่เปิดในวิทยุ เป็นเทปที่กระต่ายน้อยซื้อมาจากร้านค้าที่ชื่อร้านกล้าหาญ แค่นี้เจ้ากระต่ายน้อยก็ทำเอาหมาป่าตกใจขวัญหายกระเจิงไปเลย
หมาป่ามองเห็นบ้านไม้หลังหนึ่งมาแต่ไกล ในบ้านเห็นเงาตัวเล็กตัวน้อยกระโดดโลดเต้นไปมา หมาป่าขบเขี้ยว แล้วพูดว่า “กินไอ้พวกนี้รองท้องประทังชีวิตไปก่อนดีกว่า” ว่าแล้วก็ค่อยย่างกรายเข้าไปในบ้านไม้หลังนั้นอย่างน่ากลัว
“โอ้ย โอ้ย” หมาป่าวิ่งกุมมือออกมา ร้องเสียงหลง พอจะนั่งลงก็ “โอ้ย” คลำดูที่ก้น กลายเป็นตุ่มบวมขึ้นมาตั้งหลายก้อน
“ฮิ ฮิ ฮิ” เม่นตัวน้อยค่อยๆ โผล่หัวออกมาจากช่องหน้าต่างบ้านไม้หลังนั้น ที่แท้เม่นน้อยพวกนี้ถอดเสื้อออก แล้วปูไว้บนพรม เพื่อรอต้อนรับการมาเยือนของหมาป่านั่นเอง
เจ้าหมาป่าเดินตุ๊บปัดตุ๊บเป๋ หางลากไปกับพื้นเหมือนกับไม้กวาด ทันใดนั้นหมีตัวหนึ่งก็เหยียบเข้าที่หางหมาป่า หมาป่าหันกลับหลังมองก็เห็นหมีทึ่มตัวหนึ่ง ก็ฟึดฟัดพูดว่า “ฉันจะกินแกเดี๋ยวนี้ล่ะ เจ้าหมีทึ่ม”
“ฮือ ๆ ๆ ” หมีทึ่มร้องไห้ แล้วก็พูดว่า “ท่านกินข้าเถิด ข้าเป็นโรคเรื้อน ใครก็ไม่สนใจข้าแล้ว ข้าเสียใจมากๆเลย กินข้าเถอะนะ” เจ้าหมีทึ่มพูดไปพลางก็ทุบหลังเจ้าหมาป่าไปพลาง
“ไป ไป ไปให้พ้น” ไอ้หมีขี้เรื้อน กินแกเข้าไปมีหวังท้องเสียแน่ๆ หมาป่าทั้งโกรธทั้งกลัว รีบเดินจากไป
“หุ หุ หุ” เสียงเจ้าหมีทึ่มหัวเราะชอบใจ “เจ้าหมาป่าจอมโง่ จริงๆแล้วฉันเอาสีขัดรองเท้าทาตามตัวขาว ๆ ดำๆ แดงๆ เหลืองๆ ทาบนขนสีช็อกโกแล็ต ดูแล้วเหมือนกับเป็นโรคขี้เรื้อนจริงๆ”
หมาป่าเดินหางตกคอตกไปข้างหน้า ทันใดนั้น ตาเบิกโพลง มันมองเห็นต้นไส้กรอกต้นหนึ่ง บนต้นแขวนใส้กรอกหอมกรุ่นเป็นพวงๆ ก็ดีอกดีใจขึ้นมาทันที กระโดดขึ้นเกาะต้นไม้ งับใส้กรอกกลืนลงท้องไปอย่างเอร็ดอร่อย
“อูย อูย อูย” หมาป่าร้องโอดโอยเอามือกุมท้องไว้ จนสลบไป
“บ๊อก บ๊อก บ๊อก” หมาน้อยจอมซนคาบใส้กรอกอยู่ในปาก วิ่งมาด้วยความภาคภูมิใจ จริงๆแล้ว เจ้าหมาจอมซนเอาเชื้อโรคใส่ไว้ในใส้กรอก ให้เจ้าหมาป่าได้ลิ้มรสพิษซะบ้าง
ตกดึก เจ้าหมาป่าค่อยๆสะลึมสะลือฟื้นขึ้นมา จำได้แต่เพียงใส้กรอก มันค่อยๆคลานแล้วพยุงตัวลุกขึ้น มือก็ควานหาใส้กรอก คลำไปเจอใส้กรอกยักษ์แท่งหนึ่ง
แต่แล้วใส้กรอกกลับเป็นงวง รัดตัวหมาป่าเอาไว้เสียแน่น ที่แท้ใส้กรอกยักษ์ที่เจ้าหมาป่าคลำเจอเป็นงวงช้าง เจ้าหมาป่าไม่ทันได้คิด ช้างก็สะบัดงวงอย่างแรง จนกระเด็นไปตกอยู่ที่หน้ากระท่อมฟางหลังหนึ่ง
“แบ๊ะ แบ๊ะ แบ๊ะ” แพะสีขาวร้อง แบ๊ะ แบ๊ะ ส่งกลิ่นสาบแพะมาตามลม เตะจมูกเจ้าหมาป่าหิวโซ จนน้ำลายไหลด้วยความหิว “โชคดีของข้ามาถึงแล้วจนได้ ” มันกระโจนหวังเขมือบแพะขาวฝูงนั้น
“โอ๊ย” เสียงหมาป่าร้องอย่างทรมาน แล้วก็ทรุดลงกับพื้น
“แบ๊ะ แบ๊ะ แบ๊ะ” แกะน้อยกระโดดออกมาจากกระท่อมฟาง ตะโกนด้วยความดีใจว่า “หมาป่าตายแล้ว หมาป่าตายแล้ว”
ที่แท้ แกะขาวๆที่ยืนอยู่หน้ากระท่อมฟางนั้น เป็นแกะหุ่นยนต์ หมาป่าก็เลยโดนไฟช็อตตาย
พอรุ่งเช้า พวกสัตว์ตัวเล็กตัวน้อยที่อาศัยอยู่ในป่าก็จูงไม้จูงมือกัน มุงดูรอบหมาป่า แล้วก็ร้องเพลงเต้นรำกัน
สมเอยสมน้ำหน้า ใครใช้ให้แกเลวหนักหนา
กำจัดแกได้แสนสุขอุรา เรามาฉลองกันมา พวกเรามา

晚上,一只大灰狼溜进了树林,踩疼了一串喇叭花。喇叭花闻出了大灰狼味,立刻变成了会报警的小喇叭:
大灰狼来啦!大灰狼来啦!
树林里住着小白兔、笨笨熊、淘气狗、喇叭象、小刺猬、小山羊……他们听说大灰狼来了,都很高兴。
大灰狼偷偷摸摸,摸到了一间红房窗前。大灰狼往屋里一看,满屋子的大老虎、小老虎,他们张牙舞爪,呼啸吼叫,吓得大灰狼出了一身冷汗:”妈呀,这是老虎大王的家,进不得!”大灰狼灰溜溜地溜走了。
“嘻嘻嘻”,小白兔从大衣柜里蹦出来,朝着满屋子的老虎笑。原来,一面墙上的小老虎,是小白兔画出来的;墙对面的大老虎,是小白兔用放大镜照出来的。录音机里播放的《老虎之歌》,是小白兔从勇敢商店买来的磁带。小白兔把大灰狼吓跑了。
大灰狼远远地看见了一座小木屋。小木屋里有几个小影子在跳舞。大灰狼咬牙切齿地说:”先用这几个小鬼儿塞寒牙缝!”大灰狼气势汹汹地向小木屋闯来。
“哎哟哟!”大灰狼捧着狼掌,呀呀乱叫,一屁股坐在地上,又”哎哟”了一声,捂着屁股打起滚儿来。
“嘻嘻嘻”,几只小刺猬,从小木屋的窗口探出头来。原来,小刺猬们把衣服脱下来,铺在门前当地毯,迎接大灰狼的来临。
大灰狼一瘸一拐地走着。狼尾巴像破扫帚似的扫着地。一只熊掌踩住了狼尾巴。大灰狼一看,是一只花里胡哨的笨笨熊,便气急败坏地喊:”我吃了你这笨熊!”
“呜呜呜”,笨笨熊哭着说:”你吃了我吧!我得了癞皮病,谁也不要我了,我好难过:请你吃了我吧!”笨笨熊一边说,一边往大灰狼身上撞。
“去!去!去!你这病熊,吃了你也得拉肚子。”大灰狼又气又怕地走开了。
“嘿嘿嘿”,笨笨熊笑了:”笨笨狼!”原来,笨笨熊身上抹的是皮鞋油,黑一块,白一块,红一块,黄一块,抹在巧克力色的熊皮上,真像是一只癞皮熊。
大灰狼垂头丧气地向前走。突然,大灰狼的眼睛绿了,他看见了一棵香肠树!树上挂着一根根喷喷香的肉肠。大灰狼心花怒放,”噌”地蹿起来,咧开大嘴,把一根香肠吞进了肚子。
“哎哟哟”,大灰狼捂着肚子惨叫了几声,就疼昏过去了。
“汪汪汪”,淘气狗叼着一根肉肠,得意地跑来了。原来,淘气狗把细菌药水注进香肠,让大灰狼尝到了细菌肠的滋味。
夜深了,大灰狼迷迷糊糊记得有一根香肠,大灰狼爬起来找呀找,找到了——一根好肥的大肉肠。
大肉肠突然变成了滑溜蛇,把大灰狼卷住了。原来,大灰狼找到的肉肠,是喇叭象的长鼻子。还没等大灰狼明白过来,刮叭象鼻子一甩,把大灰狼甩到了一间小草屋门前。
“咩咩咩”,一只雪白雪白的小山羊,奶里奶气地叫着,一阵阵扑鼻的羊膻味,馋得大灰狼口水和眼泪一起流了下来:”现在我总算交上好运了!”大灰狼想着,像只疯狼扑向了小山羊。
“嗷!”大灰狼一声惨叫,倒在地上一动也不动了。
“嗒嗒嗒”,小山羊从小草屋里跑出来,高兴地喊:”大灰狼死喽!大灰狼死喽!”原来,门前的小山羊,是一只机器羊,把大灰狼电死了。
早晨,林子里的小动物们,手拉着手,围着大灰狼,又唱又跳:
活该活该呀真活该, 谁让你总是坏呀坏。
除掉了大灰狼真痛快, 大家唱歌跳舞来呀来。

ผู้เขียน Yi Ming(ไม่ปรากฏนามผู้แต่ง)
แปลและเรียบเรียง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.เมชฌ สอดส่องกฤษ