/ต้นหงซานที่ปลูกไม่โต 长不大的红衫树

ต้นหงซานที่ปลูกไม่โต 长不大的红衫树

ผลของต้นหงซานลูกหนึ่งพูดกับแม่ว่า “แม่ครับ ผมสุกแล้ว ให้คุณลุงลมพาผมไปฝังรากลงที่ไกลๆเถอะนะครับ”
“ไม่ได้หรอกลูก ถ้าลูกอยู่ไกลการดูแลของแม่ อยู่ไกลการคุ้มครองของคุณอาคุณน้า หนูก็จะเจริญเติบโตได้ไม่ดีนะจ๊ะ ยังไงก็อยู่ข้างๆแม่นี่แหละดีแล้วลูก” ลูกหงซานเถียงสู้แม่ไม่ได้ ก็ทำได้เพียงปักรากลงโคลนเลนที่ใต้ฝ่าเท้าของแม่นั่นเอง แต่พี่น้องคนอื่นๆ ลอยไปกับลุงลมไปตกดินงอก รากอยู่ ณ ที่ห่างไกล
เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึง ลูกหงซานลูกนี้ก็แทงหน่องอกขึ้นมาจากพื้นดิน เห็นแม่ที่ลำต้นสูงใหญ่ เห็นลุงป้าน้าอาที่มีกิ่งก้านใหญ่โต ก็รู้สึกปลอดภัย ไม่ว่าจะลมแรงกระหน่ำพัดเท่าใด มีคุณลุงคุณอาเป็นเกราะกำบัง เจ้าหงซานน้อยก็ปลอดภัยไร้อันตรายใดๆ ถึงคราฝนกระหน่ำ แม่ก็คอยเป็นร่มคันใหญ่กางปกป้องอยู่ตลอดเวลา ต้นหงซานน้อยก็เหมือนกับอยู่ในห้องนอนอันอบอุ่น เจ้าหงซานน้อยคิดในใจว่า ดีนะเนี่ยที่ฉันไม่ได้ลอยไปกับลุงลมไปเกิดที่อื่น ไม่งั้นฉันจะหลบฟ้าหลบฝนยังไงล่ะเนี่ย
แต่ทว่า เวลาที่เจ้าหงซานน้อยจะดูดอาหารจากในดิน สารอาหารทั้งหลายก็ถูกลุงป้าน้าอาดูดเอาไปจนหมดซะก่อน พอถึงคราจะรับลมรับฝนก็ถูกร่างกายของแม่บดบังมิด เป็นเช่นนี้ปีแล้วปีเล่า ตัวของเจ้าหงซานน้อยก็ยังคงเล็กอยู่อย่างนั้น กลายเป็นเด็กแคระที่เลี้ยงไม่โตเสียที เมื่อได้ยินลุงลมพูดว่า พี่ๆของแกที่ลอยไปฝังรากลงที่ไกลๆ ตอนนี้โตจนสูงเสียดฟ้าแล้ว เจ้าหงซานน้อยก็ได้แต่บ่นรำพึงรำพันว่า “วันๆนอนอยู่ในอ้อมกอดแม่ เลี้ยงยังไงก็ไม่โตหรอก”

一棵红杉树的种子对妈妈说:”妈妈,我已经成熟了,让风伯伯带我到远方去扎根吧。”
“不,孩子,你离开妈妈的照顾,离开周围叔叔伯伯们的保护,是长不好的,还是留在我身边吧。”这颗红杉树种子拗不过妈妈,只好扎进妈妈脚下的泥土里。这颗种子的兄弟姐妹都随风伯伯到远处的开阔地扎根落土了。
春天到了,这颗种子从泥土里钻出来,看看妈妈高大的身躯,再看周围叔叔伯伯们巨大的枝干,油然而生一种安全感。大风刮来,呼呼作响,有叔叔伯伯们的包围,他小红杉树安然无恙;暴雨如注,有妈妈做伞,小红杉树如在温室。小红杉树心想,幸亏我没随风伯伯到远处去落土,不然我该怎样抵挡风雨啊:
可是,当小红杉树要吸吮土壤中养分的时候,营养已被叔叔伯伯们吸走;他要迎接阳光雨露,却被妈妈的高大身躯遮住。这样,一年又一年地过去了,小红杉树还是那么小,他成了病弱极小长不大的小不点啦。当他听风伯伯说,那些在远方扎根的兄弟姐妹,都长成参天大树的时候,便深有感触地说:”整天躺在妈妈的怀里,是长不大的。”

ผู้เขียน Yi Ming(ไม่ปรากฏนามผู้แต่ง)
แปลและเรียบเรียง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.เมชฌ สอดส่องกฤษ