/行者

行者

ภาพวาด เห้งเจีย (行者) ของศิลปินชาวจีนรุ่นใหม่ จาก ไซอิ๋ว ( 西遊記 ) Journey to the West แปลตรงตัวว่า บันทึกการเดินทางสู่ตะวันตก) เป็นนิยายคลาสสิกของจีน แต่งขึ้นประมาณปี ค.ศ. 1590 ช่วงราชวงศ์หมิง ประพันธ์โดย อู๋เฉิงเอิน

เห้งเจียมีชื่อและฉายาต่าง ๆ ตามที่ปรากฏในเรื่องไซอิ๋วดังนี้

– ฉือโหว หรือ เจี้ยะเก๊า (石猴)
แปลว่า “ลิงหิน” อ้างถึงชาติกำเนิดดั้งเดิมของของเห้งเจียซึ่งเกิดจากหินที่อาบแสงอาทิตย์แสงจันทร์มานับพันปีบนยอดเขาฮวยก๊วยซัว

– เหม่ย์โหวหวาง หรือ มุ้ยเกาอ๋อง (美猴王)แปลว่า “พญาวานรโสภา” เรียกโดยย่อว่า โหวหวัง คำคุณศัพท์ “เหม่ย์” หมายถึง “งดงาม, สง่างาม, น่ารัก” และยังหมายความว่า “หลงตัวเอง” ซึ่งอ้างอิงถึงอัตตาของหงอคง คำว่า “โหว” ซึ่งแปลว่าลิง ยังเน้นถึงนิสัยที่ดื้อรั้นและเจ้าเล่ห์ของหงอคงด้วยเช่นกัน

– ซุน อู้คง หรือ ซึงหงอคง (孫悟空)
เป็นชื่อที่พระสุภูติได้ตั้งให้ แซ่ “ซุ่น” (“ซึง”) เป็นการล้อมาจจากคำว่า ซุ่น (猻) ซึ่งแปลว่า ลิง, ค่าง คำว่า “อู่โค้ง” (“หงอคง”) มีความหมายว่า “ตื่นรู้ใน (สุญญตา|ความว่าง)” ชื่อนี้ออกเสียงไปต่างๆ กันในแต่ละถิ่น เช่น ซุ่นอู้โค้ง (จีนกลาง), ซึงหงอคง (แต้จิ๋ว), ซึ้นโหง่วค้ง (ฮกเกี้ยน), ซึ้งอือโฮง (กวางตุ้ง), ซนโอกง” (เกาหลี), Tôn Ngộ Không (เวียดนาม), ซุนโกคู (ญี่ปุ่น) เป็นต้น

– ปี้หม่าเวิน หรือ เป๊กเบ้อุน (弼馬溫)
ตำแหน่งคนเลี้ยงม้าสวรรค์ ล้อมาจากคำว่า 避馬瘟 ซึ่งมาจากความเชื่อของคนจีนว่า เอาลิงไปไว้ในคอกม้า จะทำให้ม้าไม่เจ็บป่วย มีสุขภาพสมบูรณ์ ตามท้องเรื่องกล่าวว่า หงอคงได้ตำแหน่งเป๊กเบ้อุนจากเง็กเซียนฮ่องเต้หลังจากที่เขาไปอาละวาดบนสวรรค์ครั้งแรก โดยครั้งนั้นเขาได้รับคำมั่นว่าจะแต่งตั้งให้อยู่ในตำแหน่งของเทพขั้นสูง แต่เมื่อความจริงปรากฏว่าเปี๊ยกเบ๊อุนเป็นตำแหน่งชั้นต่ำสุดในสวรรค์ ซึงหงอคงก็โกรธ จึงทำลายคอกม้า ปล่อยม้าอาละวาดบนสวรรค์ แล้วกลับมาอยู่เขาฮวยก๊วยซัว ศัตรูของหงอคงมักเรียกหงอคงด้วยชื่อนี้เพื่อเป็นการเยาะเย้ย

– ฉีเทียนต้าเชิ่ง หรือ ชีเทียนไต้เสีย (齊天大聖) แปลว่า “ผู้ยิ่งใหญ่เสมอฟ้าดิน”

– สิงเจ่อ หรือ เห้งเจี้ย (行者)แปลว่า นักพรต หรือ พระสงฆ์ ที่ขอรับใช้พระสงฆ์ที่มีศักดิ์สูงกว่าในความหมายคือ ซุน หงอคง รับใช้พระถังซัมจั๋ง

– โต้วจั้นเชิ่งฝัว หรือ โต่วเจี่ยงเส่งฮุด (鬥戰勝佛) แปลว่า “พุทธะผู้มีชัยในการยุทธ”.คือตำแหน่งตอนที่เห้งเจีย ได้พบพระยูไล (พระพุทธเจ้าในภาคจีน) ช่วงท้ายๆในการเดินทางอัญเชิญพระไตรปิฏก

– ต้าเชิ่งฝัวจู่ หรือ ไต๋เสี่ยฮุดโจ้ว (大聖佛祖) เป็นพระนามที่ได้รับเมื่อบรรลุผลเป็นพระโพธิสัตว์แล้ว.

Facebook : จักสรณ์ วรางค์ศรีศิริ