แพนด้าน้อยมิ๊มี๊ผู้โดดเดี่ยว 孤独的熊猫咪咪

บนภูเขาสูงแห่งหนึ่ง มีต้นไผ่ขึ้นหนาแน่นเต็มไปหมด ที่นี่เป็นบ้านของคุณแพนด้า ในบ้านมีคุณพ่อแพนด้า คุณแม่แพนด้า แล้วก็น้องแพนด้าน้อยชื่อว่า มิ้มิ้ เพราะว่าครอบครัวแพนด้ามีลูกคนเดียว พ่อแม่จึงรักและห่วงใยน้องมิ้มิ้มาก ดูแลเหมือนกับไข่ในหินเลยทีเดียว ไม่ว่ามิ้มิ้อยากได้อะไร พ่อแม่ก็หามาให้ทุกอย่าง แม้กระทั่งดวงดาวบนท้องฟ้าก็อยากจะเอามาให้น้องมิ้มิ้ ตั้งแต่เช้าจรดเย็น พ่อแม่ก็จะอยู่ข้างกายตลอดเวลาไม่เคยห่าง น้องมิ้มิ้เป็นเหมือนกับเทวดาตัวน้อยๆเลยเชียวล่ะ เช้าวันสดใสวันหนึ่ง คุณแม่หมีดำพาน้องหมีดำมาเยี่ยมครอบครัวแพนด้า คุณแม่แพนด้าก็ต้อนรับแขกที่มาเยือนด้วยความอบอุ่น แถมยังเอากล้วยสีเหลืองทองหวีโตๆ มาให้น้องหมีดำกินอีกด้วย แต่น้องแพนด้ากลับวิ่งไปแย่งกล้วยมาจากมือของแม่แพนด้า “นี่เป็นกล้วยของผมนะฮะแม่ ” น้องมิ้มิ้กอดกล้วยเอาไว้แน่น ปอกเปลือกกล้วยกินทีละลูก ๆ แล้วยังแกล้งทำเสียงจ๊อบแจ๊บๆ ๆ กินอย่างเอร็ดอร่อย พ่อแพนด้าเอาลูกบอลมาให้น้องหมีดำเล่น น้องมิ้มิ้เห็นดังนั้นก็โยนกล้วยทิ้งรีบวิ่งไปแย่งลูกบอลคืนมา “ไม่ให้ ไม่ให้” “น้องมิ้มิ้จ๊ะ…

คุณชายไก่งวงคอแดงกับคุณนายห่านคอยาว 火鸡先生和鹅太太

กุญแจบ้านของคุณชายไก่งวงเสียอีกแล้ว ซ่อมยังไงก็ไม่ได้ ก็เลยตอกตะปูปิดประตูมันซะเลย แล้วตัวเองก็บินเข้าออกทางหน้าต่าง บ่ายวันหนึ่ง คุณนายห่านกลับจากเดินเล่นริมลำธาร เดินผ่านมาที่บ้านของคุณไก่งวง เดินมาตั้งไกลก็รู้สึกเหนื่อย เข้าไปพักที่บ้านคุณไก่งวงสักหน่อยดีกว่า คุณนายห่านเข้าไปเคาะประตู “คุณไก่งวงอยู่บ้านหรือเปล่าคะ ทำไมปิดประตูซะแน่นเลยล่ะคะ” คุณไก่งวงตอบว่า “กุญแจประตูเสียน่ะครับ เข้าออกได้ทางหน้าต่างทางเดียวครับ” คุณนายห่านได้ยินดังนั้นก็เดินไปที่หน้าต่าง แล้วก็ออกแรงปีนขึ้นหน้าต่าง กว่าจะเข้าไปข้างในบ้านได้ก็เหนื่อยแทบแย่ “คุณยังไม่ได้กินของหวานใช่มั้ยครับ เชิญเลยครับวันนี้ผมเลี้ยง มีเค้ก ชอกโกแลต แล้วก็น้ำส้มคั้นด้วยนะครับ” คุณไก่งวงเชิญคุณนายห่านกินขนมหวาน คุณนายห่านได้ยินดังนั้นก็ดีใจพูดกับคุณไก่งวงว่า “ขอบคุณมากนะคะ ฉันจะกินทุกอย่างเลยค่ะ” จากนั้นคุณไก่งวงก็เอาขนมมาวางไว้บนโต๊ะ “ว้าว ช่างหอมหวานน่ากินเหลือเกิน ฉันเพิ่งเคยกินเป็นครั้งแรกนะเนี่ย” พูดจบคุณนายห่านก็คาบเค้กก้อนใหญ่เข้าปาก ง่ำ ๆ ๆ…

คุณพ่อม้าน้ำ 海马爸爸

ปลาช่อนทะเลตัวหนึ่งหนีออกไปจากเรือของมัน เรือของมันก็คือ ปลาฉลามนั่นเอง ปลาช่อนอยากจะออกไปหาอาหารอื่นเปลี่ยนรสชาติบ้าง แต่ไปได้เพียงครึ่งทางก็ว่ายกลับมาอย่างรวดเร็ว ว่ายมาพลางพร้อมกับตะโกนเอะอะโวยวายว่า “เกิดเรื่องประหลาดแล้ว พ่อม้าน้ำออกลูกได้ด้วย” เสียงร้องของปลาช่อนทะเลสร้างความตกตะลึงให้กับปลาธง ปลาดาบ บรรดาปลาต่างพากันล้อมเข้ามาถาม “อยู่ที่ไหนเหรอๆ” “อยู่ข้างหน้าโน่นน่ะ” ปลาช่อนทะเลกลับหลังหันชี้ไปข้างหน้า แต่ไหนแต่ไรมามีแต่แม่เท่านั้นที่จะออกลูกได้ พ่อจะออกลูกได้ยังไงกัน ปลาดาบไม่เชื่อ พูดว่า “แกดูผิดหรือเปล่า พ่อจะออกลูกได้ยังไง” “นั่นน่ะสิ ไม่แน่นะ แกอาจจะเห็นแม่ม้าน้ำเป็นพ่อม้าน้ำก็ได้นะ” ปลาธงก็ออกความเห็นด้วยความสงสัย ปลาช่อนทะเลเห็นว่าปลาธงกับปลาดาบไม่เชื่อก็ลุกลี้ลุกลนกระโดดไปมาอยู่ในน้ำ ตะโกนด้วยความโมโหว่า “ฉันจะดูผิดได้ยังไงกัน” ปลาช่อนทะเลมองเห็นปลาฉลามว่ายอยู่ไม่ไกล ก็พูดต่อไปว่า “ทุกครั้งที่ฉันนั่งเรือของฉันมาเที่ยวที่นี่ ก็จะได้พบกับม้าน้ำผัวเมียอยู่บ่อยๆ ใครเป็นแม่ม้าน้ำ ใครเป็นพ่อม้าน้ำ แม้แต่เอาไปเผาเป็นขี้เถ้า ฉันยังดูออกเลยว่าใครเป็นใคร…

น้องหมีแลกไข่ไก่ 黑熊换鸡蛋

น้องหมีเข็นรถเข็นล้อเดียวไปตามถนนในป่าใหญ่ เข็นรถไปก็ตะโกนร้องแลกไข่ไก่ “แลกไข่ไก่จ้า ข้าวสาร แลกไข่ไก่จ้า” “อ้อ เจ้าหมีนี่เอง” คุณป้าจิ้งจอกตัวโตตั้งบ้านอยู่ริมถนน ได้ยินเสียงตะโกนร้องแลกไข่ก็ออกมาดู ยืนขวางหน้ารถเข็น เปิดดูข้าวสารที่อยู่ในรถเข็น ดูแล้วดูอีก แล้วก็พูดว่า “อ้อ ข้าวสวยดี แลกยังไงเหรอ” “ข้าวถุงนี้ แลกไข่ไก่หนึ่งลังครับ” น้องหมีตอบ “ได้จ๊ะ รอเดี๋ยวนะ ฉันเข้าไปเอาไข่ไก่มาแลก” คุณป้าจิ้งจอกพูดเสร็จก็เดินเข้าไปในบ้าน น้องหมียืนอยู่ข้างถนน คิดเตือนสติตัวเอง “เจ้าหมีเอ๋ย ใครๆก็บอกว่าจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ ชอบโกหกหลอกลวง พูดคุยกับมันต้องระมัดระวังให้มากสักหน่อย .... ” ในขณะที่น้องหมีกำลังคิดอยู่นั้นเอง คุณป้าจิ้งจอกก็ถือเอาไข่ไก่มาหนึ่งลัง น้องหมีมองดูไข่ไก่อย่างละเอียดแล้วก็รู้สึกแปลกใจว่า “เอ๊ะ…

เสือเจ้าป่าคำราม“เอ้ก อี เอ้ก ๆ ๆ ” 会打鸣儿的大老虎

เสือโคร่งเป็นจ้าวแห่งสัตว์ทั้งปวง มันพูดว่า “ฉันจะต้องเป็นแหมือนกับมนุษย์ ที่จะต้องมีคำว่า หัวหน้า” มันคิดไปคิดมา แล้วก็พูดอีกว่า “ใช่แล้ว ก็เรียกว่า หัวหน้าฝ่ายสัตว์ ก็แล้วกัน” ท่านหัวหน้าเสืออารมณ์ร้ายมาก เวลาที่ไม่พอใจอะไรแม้เพียงนิดเดียวก็จะรังแกบรรดาสัตว์เล็กสัตว์น้อยอยู่เสมอ พวกสัตว์ตัวเล็กกลัวมันมาก ต่างพากันประจบสอพลอท่านหัวหน้าเสือโดยเอาของกำนัลมามอบให้เป็นประจำ ฝ่ายเจ้าหมีน้อยกำลังจะขุดหลุมสร้างบ้าน ก็ยังต้องยอมที่จะเอาน้ำผึ้งสองขวดไปมอบเป็นของกำนัลให้กับเสือโคร่ง ฝ่ายเจ้าจิ้งจอกก็จะสร้างถนน กลัวว่าเสียงเครื่องจักรกลจะไปรบกวนท่านเสือโคร่ง ก็รีบเอาน่องไก่ทอดไปมอบให้เสือโคร่งหนึ่งกล่อง หมาขนทองจะต้องรักษาอาการป่วยของลูกน้อย จะต้องเดินผ่านหน้าบ้านท่านเสือโคร่ง ก็จำเป็นต้องแบกเหล้าไปคารวะท่านเสือโคร่ง “ท่านหัวหน้า นี่เป็นเหล้ามีชื่อ ขอเชิญท่านดื่มตามสบาย” เจ้าหนูลายจุด นบนอบท่านเสือโคร่งมากกว่าใครๆ นำเอาน้ำมันงามาวางไว้ที่โต๊ะในบ้านท่านเสือโคร่ง วันรุ่งขึ้นก็เอาเนื้อที่ขโมยมาได้ เอามาแขวนไว้ที่หน้าประตูบ้านท่านเสือโคร่ง แต่ท่านเสือโคร่งกลับบอกว่า “คราวหน้าเอามาให้มากกว่านี้หน่อย แค่นี้ยังไม่พอจะจิ้มฟันเลย” มีเพียงแม่ไก่ตัวเดียวที่ไม่เชื่อฟังท่านเสือโคร่ง…